Anna Diderik: “Bij dans heb je geen vertaler nodig”

25-07-2017

Daar staan we dan: alle oogjes zijn vol verwachting op ons gericht. Hier hebben we naar toe gewerkt, nu moeten we het doen. Gelijk improviseren, gelukkig zijn we daar goed in. De muziek gaat aan en we beginnen met een lekkere dans, de kids doen goed mee. Ondanks de “chaos” tijdens sommige onderdelen van dit programma, genieten we van de kinderen en de mensen om ons heen.

In zo’n week beleef je veel, maar je beleeft het met elkaar. De ervaringen deel je met z’n allen en je helpt elkaar, waardoor je elke dag weer met volle moed en energie kan beginnen.

Je mindset wordt anders door een week als deze, de bevolking heeft hulp nodig, jouw hulp. En hoe mooi is het, dat jouw talenten daarbij kunnen helpen. Voor mij is dit dans, bij dans heb je geen vertaler nodig. Je verstaat elkaar door middel van de muziek en de bewegingen die je samen doet, iedereen wordt enthousiast. Dit zijn voor mij de echte geluksmomentjes. Naast de geluksmomentjes, zijn er ook momenten waar het geluk ineens heel ver weg voelt. De huisbezoeken bij de verschillende mensen maken heel veel indruk.. Ineens zie je al die enthousiaste kindjes in een hele andere situatie. Een situatie die ik niet gelijk kan oplossen, dit geeft me een machteloos gevoel. Dat is één van de vele redenen waarom ik nog lang niet klaar ben in deze landen. Tot die tijd ga ik door met mijn ”luxe leventje”, iets wat ik na zo’n reis weer extra besef.